Kæri lesandi
Í dag álít ég mig kjána yfir öllum þeim áhyggjum sem hafa valdið mér ýmsum garnakvillum undanfarið. Ég man varla hvað það var sem plagaði allar hinar áhyggjurnar sem samsettar mynda huga minn. Áður fyrr myndu þeir segja að ég greindist með ‘Generalized Anxiety Disorder’ (isl: Skrambans Ólag) en í dag myndu þeir bara kalla það ‘Mikill Áhugi á Vandamálum’ (ens: Doctor Karl Kennidy)
Hversvegna? Uppúr ótæmandi viskí (eða var það rauðvín?) glasinu sem hafði upp úr þurru birst í sveittri lúkunni á mér flögraði til mín nakinn engill! Aldrei fyrr hafði ég séð sýn sem þessa, og aldrei fyrr hafði ég heyrt jafn óþolandi hávaða sem hann gaf frá sér þegar ég tróð, klóraði, kreysti, beit og barði á honum.
Hér er hann, nakti bjargvætturinn sem ekki aðeins blés áhyggjur mínar á braut heldur hélt mér hamingjusamlega uppteknum á meðan það rann af mér í runnanum.
Sigrún Hafreðarson
- Hjálmar Kakali Baldursson