Kjökur
June 22, 2009 |
Kæri lesandi
Nóttina sem leið varð ég var við það að ég gaf frá mér einkennileg hljóð og kjökur sem að aldrei eiga sér stað vegna þrjóskrar karlmennsku. Ég vakti sjálfan mig við þessi óhljóð, sem ég virðist hafa verið að framleiða en aðeins í brot úr sekúndu því ég sofnaði strax aftur og steingleymdi næstum því þessari óvæntu uppákomu.
Þetta fær mig til að hugsa um hvað ég geri í svefni, að öllum jafnaði hélt ég að ég lægi kyrr sem dauður eða hamaðist á ‘Z’ takkanum á lyklaborðinu mínu. En svo virðist sem ég hafi annað líf þegar ég sef og tekur það sér mynd í óskiljanlegum róna sem raular, hrópar eða kjökrar eitthvað við sjálfan sig áður en hann sofnar á undraverðum skömmum tíma.
Óhugnalegt.
- Hjálmar Kakali Baldursson